กรด-ด่างกับค่าพีเอช  ( pH )
          ความเป็นกรดด่างของน้ำ ขึ้นกับสัดส่วนระหว่างปริมาณของไฮโดรเจนไอออน( ตัวทำให้เกิดกรด ) และไฮดร๊อกซิลไอออน  ( ตัวทำให้เกิดด่าง )  ในน้ำ ถ้าไอออนทั้งสองมีปริมาณเท่ากัน  น้ำจะมีปฏิกิริยาเป็นกลาง  ถ้าไฮโดรเจนไอออนมีปริมาณสูงกว่าน้ำหรือดินชื้นนั้น  จะแสดงความเป็นกรด ดังที่พบในดินเปรี้ยวของบ่อเลี้ยงกุ้งดินเหนียวทั่วไปแต่ถ้าปริมาณของไฮดร๊อก-ซิลของน้ำหรือดินชื้นมีปริมาณสูงกว่า  ไฮโดรเจนไอออน ก็จะแสดงปฏิกิริยาเป็นด่าง ซึ่งในดินบ่อกุ้งทั่วไปเราจะไม่พบอย่างนี้  แต่พื้นก้นบ่อที่เน่าเสียมีแอมโมเนียมากนั้นออกฤทธิ์เป็นด่าง  
           ความเป็นกรดด่างของน้ำและดินสามารถบอกได้จากค่า พีเอช ( pH )  ซึ่งมีค่าเป็นตัวเลขอยู่ในช่วง   1  ถึง  14  หน่วยพีเอช   โดยให้ค่าเป็นกลางอยู่ที่  7  ต่ำกว่า  7  ลงมาก็เป็นกรด   ยิ่งตัวเลขมากขึ้นก็ยิ่งเป็นด่างมากขึ้น  แต่ละค่าพีเอชที่ต่างกัน  1.0  หน่วย  พีเอช  จะบอกถึงความเป็นกรดหรือด่างที่ต่างกัน  10  เท่า  ( หรือ 10  ยกกำลัง 1 )
                      
ผลของกรด-ด่างในบ่อเลี้ยงสัตว์น้ำเมื่อเทียบตามค่าพีเอช 
     ค่าพีเอชที่ไม่เหมาะสมจะทำให้ปลาและกุ้งรวมไปถึงแพลงค์ตอนในน้ำมีความอ่อนแอเจริญช้า   ขยายพันธุ์ช้าขาดอาหารธรรมชาติ   เมื่อจัดแบ่งอย่างหยาบจะได้ 
    พีเอช  4-5              เป็นระดับกรดสูงจนกุ้ง – ปลาตายได้ , ไม่ขยายพันธุ์ โตช้า
    พีเอช  6                  โตช้า
    พีเอช  7-8-9           พอเหมาะกับการเติบโตของปลาและกุ้งเลี้ยง
     พีเอช  10                เริ่มจะเป็นอันตราย
     พีเอช  11                กุ้ง-ปลาเริ่มตายได้